Strona główna 
Zamek
Zamek | Lokalizacja |
|
Mury dawnej twierdzy krzyżackiej majestatycznie i malowniczo górują nad Golubiem-Dobrzyniem, dominują w krajobrazie okolicy, ciesząc oczy, budząc ciekawość i wyobraźnię obserwatora. Oczywiste wydaje się, że zamek pobudowano właśnie na wzgórzu na prawym brzegu rzeki Drwęcy. Jednak o lokalizacji warowni nie zdecydowała uroda tego miejsca, ale przede wszystkim względy geograficzno-strategiczne. Przepływająca rzeka była szlakiem wodnym, który przy brodzie krzyżował się z lądowym – wiodącym z Mazowsza. Istniejąca tu już w VIII w. prapolska osada miała więc dogodne warunki rozwoju. Drwęca stanowiła także naturalną granicę między ziemią chełmińską i dobrzyńską, przez całe wieki rozdzielając położone po obu jej stronach wsie, a potem miasta – Golub i Dobrzyń. Gdy w 1231 r. Krzyżacy zajęli ziemię chełmińską, rzeka stała się granicą między Polską a państwem krzyżackim. W 1258 r. Golub wraz z okolicą został oddany przez komtura dzierzgońskiego Konrada Stange biskupowi włocławskiemu Wolimirowi, ale wkrótce Zakonowi zaczęło zależeć na dostępie do brodu, ponieważ bród ten stał się ważnym przejściem granicznym. Na mocy ugody i w ramach wymiany posiadłości między biskupem Wisławem a mistrzem krajowym pruskim Meinhardem z Querfurtu Krzyżacy odzyskali te ziemie w 1293 r. i rozpoczęli budowę zamku – siedziby komtura, twierdzy granicznej, strażnicy strzegącej bezpieczeństwa przeprawy oraz symbolu potęgi i władzy zakonu rycerskiego. |